Teaching English Language and Literature Society of Iran (TELLSI) Teaching English Language 2538-5488 20 1 2026 01 01 Unveiling Demotivators Among Iranian EFL Teachers: Comparing Challenges Across Schools, Institutes, and Universities بررسی عوامل بی‌انگیزگی مدرسان زبان انگلیسی در ایران: مقایسه چالش‌ها در مدارس، مؤسسات و دانشگاه‌ها 279 311 244411 10.22132/tel.2025.502363.1775 EN Reza Taherkhani Department of English, Faculty of Humanities, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran 0000-0003-1007-5180 Azin Moazami Department of English, Faculty of Humanities, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran. Journal Article 2025 01 26 <span>This research explored Iranian EFL teachers' demotivating factors in schools, language institutes, and universities and determined how they can be alleviated. With an explanatory sequential mixed methods design, the quantitative phase surveyed 327 teachers using a demotivation questionnaire (Sugino, 2010). In the qualitative phase, 30 teachers went through semi-structured interviews. Descriptive comparative analysis determined that low pay was the most powerful demotivator across the three education sectors. Lack of bonuses and students' indifference were also primary persisting determinants. The most powerful deviations were the greater emphasis on an unstable system of employment for university and institute teachers. Thematic analysis of interviews revealed that although financial reward (higher salary) was a solution universally promoted, particularly by institutes (100%) and university (100%) teachers, psychosocial factors such as administrative respect and colleague solidarity were also imperative, mainly for school teachers. The results indicate the necessity for an overall teacher support strategy, integrating systemic budget and employment security changes with better human resource practices. They provide practical implications for TESOL and teacher education administrators, policymakers, and teacher educators who deal with teacher retention worldwide. </span> این پژوهش به بررسی عوامل کاهنده‌ انگیزش مدرسان زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در مدارس، مؤسسات زبان و دانشگاه‌ها پرداخته و راهکارهای کاهش آن‌ها را مشخص کرده است. با استفاده از طرح آمیخته‌ی تبیینی-پیامدی، در مرحله کمی ۳۲۷ مدرس از طریق پرسشنامه‌ بی‌انگیزگی (سوگینو، ۲۰۱۰) مورد بررسی قرار گرفتند. در مرحله‌ کیفی نیز ۳۰ مدرس در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته شرکت کردند. تحلیل مقایسه‌ای توصیفی نشان داد که «حقوق پایین» نیرومندترین عامل بی‌انگیزگی در هر سه حوزه‌ آموزشی است. «نبود پاداش» و «بی‌تفاوتی دانش‌آموزان» نیز از عوامل اصلی و پایدار محسوب می‌شوند. تفاوت عمده در تأکید بیشتر بر «نظام ناپایدار استخدامی» برای مدرسان دانشگاه و مؤسسات زبان مشاهده شد. تحلیل تماتیک مصاحبه‌ها مشخص نمود که هرچند پاداش مالی (افزایش حقوق) به‌طور کلی و به‌ویژه از سوی مدرسان مؤسسات (۱۰۰٪) و دانشگاه‌ها (۱۰۰٪) به‌عنوان راه‌حل مطرح شده است، اما عوامل روانی-اجتماعی همچون احترام اداری و همبستگی میان همکاران نیز به‌ویژه برای مدرسان مدارس بسیار حیاتی‌اند. نتایج نشان می‌دهد که اتخاذ یک راهبرد جامع برای حمایت از مدرسان ضروری است؛ راهبردی که تغییرات نظام‌مند در بودجه و امنیت شغلی را با بهبود رویه‌های مدیریت منابع انسانی تلفیق کند. این یافته‌ها پیامدهای کاربردی برای مدیران آموزش زبان، سیاست‌گذاران و مدرسان مدرس‌یار دارد که در سطح جهانی با مسئله‌ حفظ و نگهداشت مدرسان سروکار دارند. https://www.teljournal.org/article_244411_efb4eb48264605de3e9bcdadd767b751.pdf